Fallegasti hundur í heimi hefur kvatt að sinni. Það er víst alltaf þannig að þau bestu stoppa styst. Elskaða litla hundurinn okkar var ekki lengur að njóta lífinu eins og hún átti skilið, heldur var orðið þannig að við áttum hana okkar vegna. Það þarf bæði frískan líkama og andlegt velliðan til að lifa góðu lífi, og Sparta litla elskan okkar var fædd með takmarkaða möguleika á báðum sviðum.
Þetta ár hefur samt verið gott, við bæði höfum getað verið mjög mikið heima með þér, og fengum yndislega útileigu ferð saman. Góðar minningar vægast sagt, sem mun hjálpa okkur í gegnum sorgina af því að missa besta vininn okkar.
Síðustu dagar hafa engar reglur gillt fyrir Spössu, hún hefur fengið að sofa uppí rúmi með okkur, elt kettina eins og henni sýnist, fengið ost í morgunmat og lyfrakæfu og lyfrapylsu með kvöldmatnum. Við höfum gert okkar besta til að gera lífið yndislegt þessa síðustu daga. Einkalabbitúra með okkur bæði niðrá strönd, og lausahlaup á hverjum degi. Til að toppa þetta allt af fór hún í bað, góða kembingu og klóklippingu, svo hún gæti verið fín fyrir ferðina sína.
Sparta er núna komin "till de sälla jaktmarker där viltet aldrig tar slut.... ", út á veiði þar sem bráðið aldrei klárast. Hún getur hlaupið um eins lengi og hún vill án þess að nokkurntímann finna fyrir sársauka aftur. Hún er núna á stað þar sem grasið er alltaf grænt, og henni getur alltaf liðið vel. Og á hverju nótt þegar við förum að sofa hittum við hana í draumum okkar.
Góða nótt Sparta mín, sofðu rótt, sjáumst bráðum aftur. Óska ég gat fylgt þig á ferðinni, en þetta er víst ferð maður þarf að taka einn. Sakna þín svo....
Kossar og endalaus ást frá allri fjölskyldunni, það verður aldrei það sama án þín.
